Kolejne portrety.

 Witajcie :)

Dzisiaj pokaże Wam jeszcze trochę portretów które powstały już dość dawno, a których niektórzy zapewne nie widzieli. Zacznę od mojego ulubionego:

I kolejne :)

Jak widzicie dodatki przeróżne się zdarzają, a ja kombinuję jak mogę :)

Zdarzają się też podwójne wersje ;)

Czasami lubię zrobić sobie odskocznię i pobawić się odrobinkę ;)

Sporo ludzi polubiło te zdjęcia i nazywają je laleczkami w chmurkach :)

Czasami jestem mocno wzruszona prośbami... np. ten motylek symbolizuje dziecinkę która zbyt wcześnie odeszła...

Cóż mogę powiedzieć... każdy portret jest dla mnie wyjątkowy, jest w nich dużo mojego serca, a czasami i łez...

Pozdrawiam.

Przepis na zakładkę.

 Zastanawiałam się co by Wam dzisiaj pokazać... mój wybór padł na zakładki do książek. Szycie zakładek bardzo mnie relaksuje. Do ich szycia można wykorzystać wszystkie kawałeczki szmatek które normalnie poszłyby do kosza ;)

Zakładka będzie bardzo prosta, może innym razem pokażę Wam jak uszyć bardziej skomplikowane.

Potrzebujemy: flizelinę do podklejenia szmatek która usztywni i zabezpieczy delikatniejsze tkaniny. Zakładki szyję na włókninie filtracyjnej, takiej do okapów kuchennych, z jednej strony jest impregnowana co nadaje sztywności zakładce.

Przygotowujemy sobie również tkaninki, powinny być dość cienkie.

Przed szyciem prasuję przez szmatkę nieimpregnowaną stronę włókniny, lekko się przytopi, ale nie szkodzi, jest jeszcze cieńsza i sztywniejsza.

Zakładka ma wymiary 7 x 21 cm, układamy szmatki, dodatkowym zdobieniem jest koronka.

Przeszywamy prostym ściegiem lub zygzakiem, kolor jak Wam pasuje ;)

Dołożę serduszka, będzie romantyczniej ;)

Serduszka obrzucam gęsty, wąskim zygzakiem.

Pod spód podkładam tkaninę usztywnioną grubszą flizeliną lub sztywnikiem krawieckim.

Łączę te dwie części obszywając dookoła, żeby nic nam nie uciekało.

Obrzucam gęstym zygzakiem najpierw raz:

I drugi raz jeszcze bardziej gęstym zygzakiem:

A tak wygląda zakładka z tyłu:

Mam nadzieję, że wszystko jest dla Was zrozumiałe.

 I jeszcze porcja zakładek które uszyłam do tej pory :)

Dziękuję wszystkim za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia :)

Palenie szkodzi!

Mam nadzieję, że stęskniliście się za moimi Staruszkami :) Dzisiaj mam dla Was taką oto pouczającą scenkę rodzajową ;) 

Wiadomo, ze są bardzo kochającym sie małżeństwem i niby nie mają przed sobą tajemnic... a jednak dziadek broi po kryjomu i to bardzo.

Pech chciał, że babcia chciała o coś dziadka zapytać i wparowała do pokoju z chochlą w ręku, doprawdy strasznie się wkurzyłą, ale jakoś mnie to nie dziwi.

Tyle razy mówiła, prosiła.. jak grochem o ścianę... jak to w życiu ;)

Sytuacja stała się groźna, tyle mówi się o przemocy w rodzinie... 

...ale zdaje się, że dziadek uciekł z prędkością światła 😂 Dlatego teraz możemy zobaczyć dokładniej fotel ;) A tak serio wszystko w porządku, nie musicie się martwić.

Uff... było ciężko, ale nikt nie obiecywał, że będzie lekko.

Trochę obawiam się tego wpisu, ludzie ostatnio są przewrażliwieni właściwie na każdym punkcie i... jeśli ktoś nie ma czarnego poczucia humoru może to różnie odebrać.

Powiem Wam, że jest to bardzo męczące, bo czasami ta cała poprawność polityczna trąci paranoją.

Zapewniam, że jestem bardzo wrażliwa na cudzą krzywdę i z góry przepraszam jeśli kogoś uraziłam. 

Pozdrawiam serdecznie :)

 

Zachód słońca.

 Jak wiecie zakochana jestem w szyciu patchworkowych obrazków, a na punkcie patchworku confetti mam totalnego fioła ;)

Zachód słońca uszyłam bardzo spontanicznie, wydaje mi się dosć ciemny, ale i tak bardzo mi się podoba ;)

Jednak po raz pierwszy zachwyciła mnie lewa strona, to zasługa tkaniny której użyłam. 

Zupełnie przypadkowe ułożenie wzoru tkaniny dało niesamowity efekt... czyli tak miało być ;) Tutaj doskonale widać pikowanie z wolnej ręki, uwielbiam to :)

Dziękuję, że wciąż do mnie zaglądacie, pozdrawiam serdecznie.

Wracam...

 Witajcie kochani, nawet nie wiecie ile razy próbowałam tu coś napisać.

Nie wiem, po prostu w moim życiu za dużo się działo, nie wszystko potrafiłam udźwignąć, mimo,  że  z tym walczyłam.  Wydarzyło się też wiele rzeczy pozytywnych, poznałam wiele wspaniałych osób, nastąpiło kilka sporych zmian.. jak to w życiu.

Teraz zastanawiam się od czego zacząć, bo działo się całkiem sporo. Myślę, że zacznę od tego na czym skończyłam, czyli od portretów. 

Portret klasowy:

Portret firmowy:

To były dwa ogromne wyzwania i jak widać wyszło nie najgorzej, a nawet dobrze :)

A teraz kilka innych :

 

Ciekawa jestem czy uda mi sie to opublikować, chyba wyszłam z wprawy ;)

Dlatego potraktujmy ten post jako próbny i zobaczymy co bedzie dalej.

Na dzisiaj to wszystko z mojej strony i mam nadzieję tu ponownie wrócić.

Dobranoc.

Portret XXL ;)

Jedni cieszą się z upałów, drudzy  maja ich serdecznie dosyć. Ja zdecydowanie należę do drugiej kategorii.. odchorowałam te afrykańskie upały mimo wszelkich zabiegów by temu zapobiec.

Byłam totalnie wyłączona i wykazywałam niewielkie oznaki, że jeszcze żyję ;)

Dzisiaj poranek powitał mnie miłym chłodem i mogłam odetchnąć z ulgą.

Z ulgą też odetchnęłam gdy skończyłam ten portret, największy jaki do tej pory powstał.

Rodzinka jest dość liczna i miałam nad czym główkować żeby zmieścić postaci wraz z dodatkami.

Teraz usiłuję rozpracować portret bardziej liczny portret, ale jakoś marnie mi to idzie.

Mam nadzieję, że w końcu oświeci mnie i w tym temacie, jednak niczego nie mogę obiecać.

To co wydaje się proste, w praktyce już takie nie jest... w każdym bądź razie jest wyzwanie, a to też jest ważne.

Pozdrawiam ♥